Zagłosuj na Top Atrakcje 2021! To już ostatni tydzień!
Zagajnik na Kiczerze, MM
Zagajnik na Kiczerze, MM

Żar i Kiczera w Beskidzie Małym

Komentarze 14
2009-01-24

Góra Żar-zaledwie 761 m.n.p.m. Dla zdobywców osimiotysięczników to niepozorny pagórek, lecz nawet oni potrafią zakochać się w niej od pierwszego wejrzenia. Z jej szczytu roztacza się wspaniała panorama na Kotlinę Oświęcimską a także Beskid Mały, Śląski i Żywiecki. Wspaniale widać dolinę Soły i zbudowane na niej sztuczne jeziora : Międzybrodzkie, Żywieckie i Zbiornik Czaniecki.
Żar to od ponad siedemdziesięciu lat góra szybowników. Teraz także ulubione miejsce paralotniarzy i spadochroniarzy a zimą, od 2004 roku, kiedy wznowiono kolej linową na szczyt także narciarzy i snowboardzistów. U jej stóp od wczesnego lata aż do późnej jesieni pływają amatorzy sportów wodnych, głównie żeglarstwa ale też ogólnie dostępnych rowerków wodnych i kajaków. W lesie roi się od grzybiarzy i smakoszy runa leśnego. Cały rok przyjeżdżają tu fascynaci zjawisk paranormalnych.
Na jednym z zakrętów asfaltowej drogi wiodącej na sam szczyt, do zbiornika wodnego elektrowni szczytowo-pompowej, grawitacja nieoczekiwanie zaczyna kaprysić: butelki toczą się pod górę, ba! nawet samochody !!! I nie jest to złudzenie optyczne.
Kolejka terenowo-linowa umożliwia każdemu szybki i przyjemny transport na sam szczyt. Szczególnie leniwe osoby mogą biwakować na jednej z polanek i rozkoszować się rozległym widokiem, napić się aromatycznej kawy lub piwa a nawet zjeść suty posiłek za całkiem przyzwoite pieniądze. Ci, których miejsce szczególnie oczaruje mogą zostać na dłużej korzystając z noclegów w hotelu Szkoły Szybowcowej. Bardziej odważni i obdarzeni odrobiną szczęścia mają okazję za niewielkie pieniądze podziwiać okolicę z lotu ptaka. Przy bezchmurnej pogodzie z szybowca widać także Tatry, Pieniny i Gorce a przede wszystkim urokliwy Park Krajobrazowy Beskidu Małego z Rezerwatem Buków na Zasolnicy, wstęgę Soły, zapory wodne i Kotlinę Oświęcimską.
Z Żarem sąsiaduje Kiczera, niewiele wyższa bo zaledwie 831 m.n.p.m góra zapewnia fantastyczny widok na sztuczny zbiornik wodny znajdujący się na ściętym czubku Żaru, pozwala cieszyć oczy Babią Górą a przede wszystkim malowniczymi zachodami słońca, które szczególnie zimą nabierają wymiaru magicznego. O ile na Żarze zawsze kłębią się tłumy ludzi o tyle Kiczera zapewnia spokój, ciszę i samotne spacery. Mało komu chce się opuszczać wygodny i szeroki taras widokowy Żaru i udać się choćby na krótki spacer po okolicy.
2 stycznia 2009 roku śnieg i mróz ściągnęły narciarzy, snowboardzistów i lotniarzy prawie z całej Polski. Zapchane są 3 parkingi u podnóża góry a rejestracje jednoznacznie pozwalają stwierdzić, że Żar jest atrakcyjny nie tylko dla mieszkańców Śląska i Małopolski. Widząc tłok na stoku zostawiamy narty w bagażniku i wyjeżdżamy na górę w niemiłosiernym ścisku ale pośród zadowolonych i uśmiechniętych ludzi w „szerokim spektrum wiekowym”. Rozgorączkowana ściskam w dłoniach aparat fotograficzny i z zachwytem chłonę pojawiające się, przecież tak dobrze znane mi widoki a jednak niezmiennie urzekające i magiczne. Po kilku minutowej jeździe na szczyt wypadamy wraz z grupą rozentuzjazmowanych współtowarzyszy na zalany słońcem południowy stok. Narciarze zdają się nie dostrzegać tego cudu natury jakim są pokryte szadzią drzewa i krzewy, ich jedyną troską jest zdążyć na powrotny kurs kolejki, z której właśnie wysiedli. Snowboardziści są jakby bardziej świadomi otaczającego ich cudu. Czekając aż narciarze rozpoczną swój zjazd, bez pośpiechu zapinają deskę i rozglądają się po bokach. Jednak gdy tylko na stoku robi się nieco luźniej puszczają się w szalona jazdę w dół. Oni także chcą zdarzać na kolejką , która niemal równo z nimi rozpoczęła zjazd do dolnej stacji. Tylko przez ułamek sekundy zazdroszczę im, bo wiem, że przyjadę tu na drugi dzień i jeszcze następnego dnia, w zwykły dzień tygodnia i nadrobię dzisiejszą stratę.
Bez zbędnego ociągania udajemy się w kierunku Kiczery, bo właśnie tam czekają na nas prawdziwe cuda. W ciągu zaledwie 3 godzin słońce i śnieg dają nam niezapomniany spektakl. Marzną mi dłonie od dziesięciostopniowego mrozu ale nadal nie potrafię obsługiwać aparatu w rękawiczkach. Zresztą dopóki naciskam spust migawki nie czuję przejmującego mrozu, uczucie zachwytu i fascynacji działa jak silne znieczulenie. Idąc krótki odcinek asfaltową drogą ślizgamy się na butach i bawimy jak nasze dzieci. Ośnieżone i pokryte szadzią drzewa tworzą prawdziwie baśniowy klimat, zwłaszcza że niebo jest jak lazur, pozbawione najmniejszej chmurki. Najcudniejsze są brzozy i modrzewie. Ich gęste i cieniutkie gałęzie ubrane w zimową szatę wyglądają jak koniakowskie koronki. W połowie drogi wszyscy milką, bo szybko orientujemy się, że w spacerze towarzyszy nam stadko gili. Już prawie zapomniałam jak ten ptak wygląda, tak dawna nie spotkałam go na swojej drodze. Dzieci jednak szybko przechodzą nad tymi cudnościami do porządku dziennego i zastanawiają się, czy będzie tam okazja do pozjeżdżania na …dupolotach. Okazja oczywiście szybko się pojawia ale ja już wiem, że jeśli oddam się razem z nimi tej zabawie stracę okazję do podziwiania zachodu słońca ze szczytu Kiczery. Z lekkim żalem opuszczam rozbawione towarzystwo i szybkim marszem udaję się na szczyt. Zachód słońca podziwiam w ciszy i samotności. Poza mną na szczycie nie ma nikogo. Wracam po pół godzinie do zmęczonych ale szczęśliwych czekoladożerców. Zjazd na pupie to dość wyczerpujący sport  Po powrocie na Żar wypijamy gorącą herbatę i obserwujemy narciarzy szusujących po oświetlonym stoku.
Wrócę tu jutro więc oddaję się podziwianiu z okien kawiarni nocnej panoramy Międzybrodzia i okolic Żywca. Jestem szczęśliwa, że mieszkam tak blisko tego magicznego miejsca, choć nie zawsze wiedziałam, że takie ono właśnie jest. W dostrzeżeniu tego faktu pomogły mi podróże po odległych zakątkach Europy. Dziwne to nasze patrzenie. Można patrzeć i nie widzieć, ale wystarczy tylko dłużej nie widzieć aby zobaczyć urodę miejsc naszych codziennych.
Godzinę później jesteśmy już w domu. Rozbieram się i szybko podchodzę do okna sprawdzić, czy widać jeszcze szczyt Żaru czy też całkiem przysłoniły go posadzone w ogrodzie drzewa. Jest  Zawsze był. Odkąd pamiętam.

młody buk, MM
Widok z Kiczery w kierunku północno-wschodnim, MM
Drzewa w promieniach zachodzącego słońca, MM
, MM
Lotniarze kochają Żar, dzielą się nim z Szybownikami i spadochroniarzami a zima równiez znowboordzistami i narciarzami, MM
, MM
, MM
Tor saneczkowy na szczycie Żaru, MM
armatki śnieżne wspmagają zimę, MM
Widok z Żaru na Czupel, MM
Północny stok Żaru, MM
, MM
Polanka tuż koło szczytu Żaru, MM
Zbiornik wodny elektrowni szczytow-pompowej na Żarze, MM
Widok z asfaltowej drogi w kierunku Kiczery, MM
Widok ze zbocza Kiczery w kierunku Babiej Góry, MM
Zbiornik wodny elektrowni szczytowo-pompowej na Żarze widzainy ze zbocza Kiczery, MM

Komentarze

Zostaw swój komentarz

Anonim
13 sierpień 2009 19:35
Piękne zdjęcia.
Byłam na górze Żar i Kiczerze w lecie, nawet mi do głowy nie przyszło że tak pięknie jest tam w zimie.
Co do magicznego miejsca to również sprawdziłam - samochód potoczył się w górę. ALe moje oko geodety nie dało się zwieść, Wystarczy niwelator i magia pryska, ale ciiiiiiiiiiicho, niech pozostanie magiczne.
Pozdrawiam
JÓZEF
21 marzec 2009 23:13
Żar znam tylko z letnich wędrówek.Zima w górach ma jednak swoje uroki.Zdjęcia... SUPER!!!
Edward Krężel
20 marzec 2009 23:59
Tak ale już nie dla szybowców tylko lotniarzy bo szybowcowe jest u podnóża góry. A na szczycie mierzi mnie górny zbiornik elektrowni, pomomo tego że jestem technokratą.
MM
20 marzec 2009 23:46
Edwardzie, ono tam wciąż jest!
Edward Krężel
20 marzec 2009 23:32
Nie taka znowu niepozorna. Widoczna jest z daleka gdy się jedzie od strony Kęt. A i od strony Żywca widać ją już po dojechaniu do brzegu Jeziora Międzybrodzkiego.A czy piękna? Chyba tak. Ale wtedy kiedy było tam lotnisko szybowcowe była piękniejsza.
Ola Dzitkowska
20 marzec 2009 10:02
Żar- może rzeczywiście niepozorna górka ale przepiękna...
MM
25 styczeń 2009 23:26
Dziękuję Wszystkim :-)

Do Ciebie Teresa kierują oddzielne podziękowanie za...dobra radę ;-)
Jestem uziemiona w domu zapaleniem krtani i oskrzeli. Nareszcie znalazłam czas aby napisać coś więcej a tu się okazuje, że w zamieszczam to niewłaściwym miejscu.
Pozdrawiam Cię serdecznie- Dorota
Edward Krężel
25 styczeń 2009 20:26
Opis i zdjęcia są fantastyczne. Widzę, że masz zacięcie literackie. Wiele razy byliśmy na Żarze i Kiczerze, gdy było tam jeszcze lotnisko szybowcowe ale również i później.Jestem jednak technokratą i nie potrafię z takim uczuciem pisać o tych widokach, które mnie się również bardzo podobają
Marek Weber
25 styczeń 2009 20:00
Super wycieczka i super opis, widać że interesujesz się fotografią i masz to oko do wychwytywania i eksponowania tego piękna 🙂. Gratuluję i pozdrawiam,
Teresa Nowak
25 styczeń 2009 11:58
Opis wycieczki też rewelacja!
P.S. Mała rada - umieść opis w relacji 🙂))
łukasz i Gocha
25 styczeń 2009 05:21
a ja sie pod wami podpisuję przepiękne zdjęcia🙂🙂
Teresa Nowak
24 styczeń 2009 22:08
Zgadzam się z Moniką. No zdjęcia cudo!
MM
24 styczeń 2009 20:51
Dziękuję, gdy tylko znajdę więcej czasu napiszę o wycieczce. Tak urocza pogoda była 2 stycznia tego roku :-)
Pozdrawiam. Dorota

24 styczeń 2009 20:35
Konto użytkownika zostało usunięte

Wycieczka na mapie

Zwiedzone atrakcje

Ostatnie zmiany atrakcji:
Znajdziesz nas na:
PolskieSzlaki.pl - polskie atrakcje - popularny portal turystyczny tworzony od 2005 roku przez aktywną rodzinkę złożoną dziś z mamy, taty i trzech córek. Sercem Polskich Szlaków jest blog z ciekawymi wpisami i fotorelacjami z wypraw oraz opisy atrakcji turystycznych w Polsce z pięknymi zdjęciami i informacjami praktycznymi. W sezonie notujemy 50 tys. Użytkowników na dzień, poza sezonem około 10 tys. Na profilu facebookowym mamy ponad 40 000 polubień, a na Instagramie 3 400 Obserwujących.
Jeżeli chcesz nas wesprzeć to możesz zamówić nocleg przez Booking.com - ciebie to nic dodatkowo nie kosztuje, a my dostaniemy drobną prowizję. Dziękujemy!
Copyright 2005-2021