Zagłosuj na Top Atrakcje 2021!
W drodze na Trzydniowiański Wierch, Katarzyna Jamrozik
W drodze na Trzydniowiański Wierch, Katarzyna Jamrozik

Nasze Tatry wzdłuż i wszerz

Komentarze 5
1998-07-03
Dzień 1 - RYSY Wejście na ten szczyt było dla nas największym wyzwaniem, choć z tego co wiem nie jest on najtrudniejszym miejscem do zdobycia w Tatrach. Jednak żeby do niego dojść trzeba przejść ładny kawałek drogi i to jej większość cały czas pod górę. Oczywiście zaczęliśmy od Palenicy Białczańskiej skąd trzeba iść jakieś półtora godziny żeby dojść do Morskiego Oka. Ja osobiście najbardziej z całych naszych pięknych gór i szlaków nie lubię chodzić właśnie tą drogą. A przeszłam ją już kilka razy i stwierdzam że nie lubię tak długo chodzić po asfalcie, jak dla mnie jest to po prostu nudne i nużące. A kamieniste szlaki, łańcuchy, drabinki to już co innego. Przy Morskim Oku był chwilę na odpoczynek, wchłonięcie tego niesamowitego pejzażu, przyjrzeniu się gdzie się wybieramy i chwila niedowiary że uda nam się tam dojść. Najlepiej zostawić zbędny bagaż w schronisku, gdzie są odpłatne przechowalnie, a zabrać ze sobą tylko to co niezbędne. Jedzenie i dużo picia. Jeszcze kilka wdechów, i ruszamy w drogę. Następne pół godziny żeby obejść dookoła Morskie Oko i pierwsze ostre podejście do Czarnego Stawu. Bo chociaż na mapie jest to bardzo króciutki odcinek szlaku, to jest to jednak trudny kawałek do przejścia. Tu już jesteśmy bliżej tego wspaniałego tworu natury jakim są góry, ich szczyty, przełęcze, jeziora o przejrzystej wodzie. Tu też trzeba obejść jezioro dookoła a po drodze mija się sporą płachtę śniegu. Z daleka jest bialutki natomiast z bliska brudny. Wkońcu niegdy nie topnieje w tym miejscu. Od tej pory trzeba się mocno wziąść w garść i czasem zacisnąć zęby, bo nogi bolą. Nie ma tu chwili oddechu, bo ciągle jest pod górę, cały czas schody, schody, schody. I tak przez trzy godziny bo tyle mniej więcej nam zajęło dojście na szczyt od miejsca gdy doszło się do Czarnego Stawu. Mięśnie bolą no i trzeba cały czas pamiętać o ostrożnośći. Naokoło same kamienie, skarpy, miejscami szlak prowadzi przez skalną grzędę gdzie z jednej i z drugiej strony jest przepaść, a ty stoisz na wąskim kawałku ziemi. W takiej chwili czuje się respekt do gór, do natury. W trakcie wspinaczki ciągle spoglądałam w dół i zapierało mi dech zobaczenie obydwóch stawów jednocześnie. A tylko wchodząc na Rysy mamy taką możliwość. Chyba nie muszę nikogo zapewniać że widok jest nieziemski. Im bliżej szczytu tym więcej łańcuchów, klamer no i niestety ludzi też dość sporo. Zanim dotarliśmy do celu odpoczęliśmy na mniejszym szczycie, skąd widzieliśmy ten właściwy a oprócz niego też ludzi, którzy wyglądali jak mrówki w mrowisku. W końcu jesteśmy i jest też tabliczka jedyna w Tatrach z napisem Rysy 2499 m.n.m. I nie mogę zapomnieć o naszej dumie, radości, zachwycie, że tam jesteśmy, że już wyżej w Polsce nie może nikt być, i że nie każdy może zobaczyć to co my. Morze szczytów. Jak się nad tym zastanowić to to jest trochę dziwne. Człowiek męczy się kilka godzin, zmusza się do wielkiego wysiłku, cierpliwośći, żeby potem przez kilka minut podziwiać to co można obejrzeć z góry i jest z tego powodu przez tą jedną chwilę najszczęśliwszym człowiekiem na ziemi. Coś w tym jest. A tu jeszcze trzeba zejść na dół. Trzeba powstrzymać drżenie nóg po tak dużym wysiłku, uważać żeby się nie potknąć o kamień i utrwalać w pamięci to co się zobaczyło i przeżyło.
widok na Halę Gąsienicową, po lewej szczyt Kościelca, Katarzyna Jamrozik
na szczycie - Rysy, Katarzyna Jamrozik
Nasze Tatry wzdłuż i wszerz, Katarzyna Jamrozik
na szczycie wśród głazów - Rysy, Katarzyna Jamrozik
widok z góry na Morskie Oko i Czarny Staw, Katarzyna Jamrozik
na drodze do Morskiego Oka, Katarzyna Jamrozik
śnieg pod Rysami, Katarzyna Jamrozik

Komentarze

Zostaw swój komentarz

witaj Kasiu  . Gratulaje za wejscie  na RYSY . 

Bylem  tam 3 razy .Ostatnio 4 lata temu . Niestety tlumy ludzi .

Za komuny  byla tam figurka  Matki Boskiej  na podwyzszeniu ,dlatego wtedy  mowlo sie ze Rysy maja  2500 m .

 

ostataniop slocdzilismu na slowacka strone.- lagodne zejscie - PILISMY WODE PROSTO ZE ZRODEL 

tym samym  zaglebilismy sie  na slowacji  .

powrot do Lysej polany  2 godziny .

  . Cos za cos. 

Pozdrawiam   Barsolis   kochajacy GORY  .

 

 

Marek Weber
03 czerwiec 2008 06:57
Fajna relacja z wycieczki 🙂, myślę że wezmę przykład i ją przęjdę 🙂 no może z małymi poprawkami na szlaki. Jednak coś w nas jest że idziemy do góry na szczyt aby napawać się widokami.
Katarzyna Jamrozik
20 maj 2008 15:05
Faktycznie nie pomyślałam że w pobiżu tej góry są też inne szlaki. Z chęcią obejrzałabym zdjęcia ze szlaku na Rysy z aparatu cyfrowego. Moje zdjęcia są nieostre a poza tym trzeba tam być cały czas ostrożnym więc jest mało okazji do zrobienia zdjęć. Byłoby inaczej gdyby nie było tyle chętnych do zdobycia szczytów Tatr i tym samym kolejek do nich.
Midorihato
12 maj 2008 16:57
Maleńka poprawka: obydwa Stawy można zobaczyć nie tylko z drogi na Rysy ale tez ze szlaku na Szpiglasową i Mieguszowiecką pod Chłopkiem. Byłaś pod Chłopkiem?
Ja na Rysach jeszcze nie byłem ale może w tym roku sie uda.
Teresa Nowak
08 maj 2008 23:02
Podobała mi się Twoja relacja.Coś w tym jest, że ludzie pną się w górę przez tyle godzin, by na szczycie spędzić tylko chwilkę.

Wycieczka na mapie

Ostatnie zmiany atrakcji:
Znajdziesz nas na:
PolskieSzlaki.pl - polskie atrakcje - popularny portal turystyczny tworzony od 2005 roku przez aktywną rodzinkę złożoną dziś z mamy, taty i trzech córek. Sercem Polskich Szlaków jest blog z ciekawymi wpisami i fotorelacjami z wypraw oraz opisy atrakcji turystycznych w Polsce z pięknymi zdjęciami i informacjami praktycznymi. W sezonie notujemy 50 tys. Użytkowników na dzień, poza sezonem około 10 tys. Na profilu facebookowym mamy ponad 40 000 polubień, a na Instagramie 3 400 Obserwujących.
Jeżeli chcesz nas wesprzeć to możesz zamówić nocleg przez Booking.com - ciebie to nic dodatkowo nie kosztuje, a my dostaniemy drobną prowizję. Dziękujemy!
Copyright 2005-2021