Zobacz nasz projekt Opolskie - małe ale kwitnie
Grupa F, Tadeusz Walkowicz
Grupa F, Tadeusz Walkowicz

Wietnam - Kompleks My Son - 2013r

Komentarze 0
2013-01-10

My Sơn- zabytkowy kompleks świątyń hinduistycznychna Południowym Wybrzeżu Centralnym w Wietnamie. Współcześnie opuszczony i częściowo zrujnowany, stanowi pozostałość po istniejącym tu, w okresie między IV a XV wiekiem n.e., sanktuarium religijnym Czamów. W 1999 r. My Sơn zostało wpisane na listę zabytków światowego dziedzictwa.  Sanktuarium położone jest między dwoma pasmami gór, w dolinie szerokiej na ok. 2 km, u podnóża świętej góry Mahaparvata ( Koci Ząb). Historycznie My Sơn leży na terenie dawnych Świętych Ziem Amarawatiw dolinie rzeki Thu Bonok. 10 km od dawnej stolicy Czampy Simhapura(Tra Kieu). Sanktuarium My Sơn zostało ufundowane przez króla Bhadrawarmana Ii poświęcone Śiwienazywanemu tutaj Bhadreśwara. Pierwsza świątynia była najprawdopodobniej zbudowana z drewna, o czym świadczy inskrypcja z VII w. wg której budowla spłonęła. Nową świątynię, już z cegły, poświęconą Śiwie Sambhubhadreśwarze ufundował król Sambhuvarman. W IX i X w. znaczenie sanktuarium nieco się zmniejszyło po wprowadzeniu w Czampie buddyzmumahajana. W pobliżu powstało założone w 875 r. przez króla Indravarmana IIsanktuarium buddyjskie Dong Dương. Mimo tego Sanktuarium My Sơn powiększało się o nowe świątynie i do XV w. służyło królom Czampy za miejsce kultu. Po zajęciu Amarawati przez Wietnamczyków w 1471 r. sanktuarium podupadło i zostało z czasem wchłonięte przez dżunglę. W 1898 r. odkryte przez M.C. Parisaruiny zainteresowały francuskich archeologów z Francuskiej Szkoły Dalekiego Wschodu. Podjęto szerokie badania inskrypcji, architektury i sztuki czamskiej, jak również próby restauracji świątyń. W czasie wojny Wietnamskiej w dolinie My Sơn założyli swoją kwaterę partyzanci Wietkongu. Najwyższą 28-metrową wieżę świątyni A1 wykorzystywali jako maszt radiostacji. W sierpniu 1969 r. amerykańskie B-52wykonały nalot dywanowy na sanktuarium, niszcząc i uszkadzając wiele budowli. Ze świątyni A1, najstarszej, zbudowanej w VII w. przez Sambhuvarmana, pozostał jedynie stos potłuczonych cegieł. Bombardowanie wywołało powszechny protest, w wyniku którego dolina została wyłączona z akcji amerykańskiego lotnictwa. Po wojnie rząd wietnamski postanowił odrestaurować sanktuarium. Teren oczyszczono z niewypałów i rozminowano. W czasie prac zginęło dziewięć osób, a jedenaście zostało rannych. W 1981 r. wykonania prac konserwatorskich podjął się zespół polskich konserwatorów z lubelskich Pracowni Konserwacji Zabytkówpod kierownictwem Kazimierza Kwiatkowskiego. Obecnie dolina zostało uporządkowana i zbudowane niewielkie muzeum.  

Typowa świątynia Czamów składała się zwykle z czterech podstawowych budowli.

Czeka na odnowienie, Tadeusz Walkowicz
Czeka na odnowienie, Tadeusz Walkowicz
  1. kalan− główna budowla w kształcie wieży, siedziba bóstwa,
  2. mandapa− przedsionek, zwykle zintegrowany z wieżą,
  3. kośagryha– kuchnia "biblioteka", najczęściej z dachem w kształcie siodła, zawierająca pomieszczenie do przyrządzania rytualnych posiłków i do przechowywania przedmiotów poświęconych bóstwu,
  4. gopura− brama wejściowa do otoczonego murem kompleksu świątyni.

Dodatkowo z boku mogła być postawiona pośa, kapliczka przeznaczona dla steli z inskrypcją fundacyjną, a także kapliczki innych bóstw.

Czamowie nie znali łęku (łuku) sklepiennego. Świątynie były budowane z cegły, przy zastosowaniu łęku pozornego, czego rezultatem były grube mury i niewielkie wnętrza. Charakterystyczne dla Czamów sklepienia ułożone ze zbiegających się na szczycie cegieł, często zakończone były otworem wentylacyjnym. Ornamenty i dekoracje rzeźbiono w cegle już po postawieniu całości. Dodatkowo dekorowano budynki rzeźbami z kamienia. Na poczatku XX w. w My Sơn było ok. 70 budowli w różnym stanie zniszczenia. Obecnie w całości pozostało kilka sztuk. Większość znalezionych rzeźb i elementów dekoracyjnych zgromadzono w Muzeum Czamóww DaNang. Reszta jest rozproszone po różnych muzeach i zbiorach prywatnych. Niewielkie muzeum w My Sơn pokazuje historię odkrycia, zniszczenia i ratowania zabytków sanktuarium.

Grupa F, Tadeusz Walkowicz
Grupa F, Tadeusz Walkowicz
Grupa F, Tadeusz Walkowicz
Rekonstrukcja, Tadeusz Walkowicz
Plan rekonstrukcji, Tadeusz Walkowicz
Pismo Czamów, Tadeusz Walkowicz
Rekonstrukcja, Tadeusz Walkowicz
Wokół kompleksu My Son, Tadeusz Walkowicz
Ozdoby na kolumnie, Tadeusz Walkowicz
Ozdoby na kolumnie, Tadeusz Walkowicz
Kolumna, Tadeusz Walkowicz
Sposób łączenia, Tadeusz Walkowicz
Rzeźby, Tadeusz Walkowicz
Grupa A 1, Tadeusz Walkowicz
Grupa A 1, Tadeusz Walkowicz
Świątynia, Tadeusz Walkowicz
Świątynia, Tadeusz Walkowicz
Rzeźbienia, Tadeusz Walkowicz
Rzeźbienia kolumn, Tadeusz Walkowicz
Rzeźbienia, Tadeusz Walkowicz
Rzeźbienia, Tadeusz Walkowicz
Rzeźbienia, Tadeusz Walkowicz
Kolumna, Tadeusz Walkowicz
Rzeźbienia, Tadeusz Walkowicz
Wokół kompleksu My Son, Tadeusz Walkowicz
Rzeźbienia, Tadeusz Walkowicz
Rzeźbienia, Tadeusz Walkowicz
Rzeźbienia, Tadeusz Walkowicz
Rzeźbienia, Tadeusz Walkowicz
Rzeźbienia, Tadeusz Walkowicz
Grupa B, Tadeusz Walkowicz
Grupa B, Tadeusz Walkowicz
Grupa B, Tadeusz Walkowicz
Bibioteka - kuchnia, Tadeusz Walkowicz
Grupa B, Tadeusz Walkowicz
Grupa B, Tadeusz Walkowicz
Występ tancerek, Tadeusz Walkowicz
Występ tancerek, Tadeusz Walkowicz
Występ tancerek, Tadeusz Walkowicz
Występ tancerek, Tadeusz Walkowicz
Plan My Son, Tadeusz Walkowicz

Komentarze

Zostaw swój komentarz

Zwiedzone atrakcje

My Son

Znajdziesz nas na:
PolskieSzlaki.pl - polskie atrakcje - popularny portal turystyczny tworzony od 2005 roku przez aktywną rodzinkę złożoną dziś z mamy, taty i trzech córek. Sercem Polskich Szlaków jest blog z ciekawymi wpisami i fotorelacjami z wypraw oraz opisy atrakcji turystycznych w Polsce z pięknymi zdjęciami i informacjami praktycznymi. W sezonie notujemy 50 tys. Użytkowników na dzień, poza sezonem około 10 tys. Na profilu facebookowym mamy ponad 40 000 polubień, a na Instagramie 3 200 Obserwujących.
Copyright 2005-2021